Darmowe gorące źródła, o których nikt nie mówi

Pierwszy raz stałem w rzece zamiast w kurorcie

Zanim tam dotarłem, byłem już przekonany, że darmowe gorące źródło to raczej mit — jedna z tych rzeczy, które pojawiają się w wątku na forum, a w rzeczywistości okazują się błotnistym rowem, do którego nikt nie chciałby wejść. Czytałem o Tabacón i Baldi, widziałem zdjęcia barów przy basenie i tarasowych niecek, i po cichu założyłem, że wszystko, co darmowe, będzie ich przeciwieństwem pod każdym liczącym się względem. Moja pierwsza wizyta w El Chollín była więc raczej aktem sceptycyzmu, który chciałem sam dla siebie rozstrzygnąć, niż wyrazem entuzjazmu do oszczędzania.

To krótki dojazd z centrum La Fortuna w stronę wulkanu, za skrętem na Tabacón, do mostu z kilkoma zaparkowanymi samochodami i bez żadnej wiarygodnej tablicy. Wiesz, że dotarłeś na miejsce, bo ludzie już są w wodzie. Zostawiłem wynajęty samochód z zamkniętymi szybami, zszedłem na brzeg i wszedłem do wody.

Czym naprawdę jest Chollín

To rzeka. Nie spa udające rzekę — prawdziwa rzeka, ogrzewana przez ten sam system geotermalny, który zasila płatne kurorty kilkaset metrów dalej, tyle że płynąca po kamieniach, a nie po płytkach. Nie ma wejścia, okienka z biletami, przebieralni ani nikogo, kto sprawdzałby, czy zapłaciłeś, bo nie ma za co płacić. Temperatura wody zmienia się w zależności od tego, gdzie stoisz — kilka kroków może przenieść cię z przyjemnie ciepłej wody do wyraźnie gorącej — a prąd jest na tyle łagodny, że ludzie po prostu wchodzą do wody i zostają w niej, rozmawiając, przez godzinę.

Podczas tej pierwszej wizyty najbardziej zaskoczyła mnie nie sama woda, dokładnie tak ciepła, jak zapowiadano, ale to, jak zwyczajna wydawała się cała ta scena. Kostarykańskie rodziny z lodówkami turystycznymi. Para plecakowiczów wymieniających się informacjami o tym, gdzie nocowali. Nikt nie odgrywał odkrycia ukrytej perełki na potrzeby zdjęcia. To po prostu miejsce, do którego się przychodzi, tak jak na publiczny basen, tyle że ten zbudował wulkan, a nie wykonawca.

Co zostawiłem w hotelu i dlaczego to jest właśnie sedno sprawy

Zanim tam pojechałem, doczytałem dość, by potraktować poważnie jedną decyzję: nic wartościowego nie jedzie ze mną. Żadnego telefonu w suchej torbie oparty na skale, żadnego portfela, żadnego zegarka, nawet tanich okularów przeciwsłonecznych, których stratę bym odczuł. Kąpielówki włożyłem pod ubranie, wziąłem ręcznik, buty do wody i klucz do pokoju, i to było wszystko. Z natury nie jestem aż tak zdyscyplinowany, jeśli chodzi o podróżny sprzęt, i zauważyłem, jak niezwykle to było — iść gdzieś dosłownie bez niczego do pilnowania.

Ta dyscyplina to nie paranoja. Kradzieże toreb w El Chollín są na tyle częste, że pojawiają się niemal w każdej rzetelnej relacji z tego miejsca, także w mojej, i udawanie inaczej byłoby niesprawiedliwe wobec czytelników. Nie ma tam ratownika, przebieralni ani nikogo, kto pilnowałby brzegu, gdy jesteś w wodzie. Jeśli zostawisz torbę i wejdziesz do wody, zakładasz, że nikt nie chce jej bardziej niż ty — a przy darmowej, niedozorowanej i uczęszczanej rzece to nie jest dobry zakład. Nic mi nie skradziono. Ale też nie zabrałem niczego, co warto byłoby ukraść, i to jest prawdziwy powód, a nie szczęście.

Kompromis wprost

Oto wniosek, do którego doszedłem, i który nie zmienił się przy kolejnych wizytach: El Chollín jest zdecydowanie warte odwiedzenia, jeśli akceptujesz, czym dokładnie jest. Jest publiczne. Nie ma żadnych udogodnień. Nikt nie odpowiada za twoje rzeczy poza tobą samym. W zamian dostajesz prawdziwą wodę geotermalną, brak opłaty za wstęp i żadnej choreografii typowej dla dnia w kurorcie — bez opaski, bez kolejki po ręcznik i szafkę, bez wyznaczonego rytmu całego popołudnia.

Czym to miejsce nie jest, to sekret. Chcę być uczciwy również w tej kwestii, bo wersja tej historii, w której “odkryłem” ukrytą perełkę nietkniętą przez innych turystów, byłaby nieprawdziwa. Wiele osób o nim wie — zarówno miejscowi, jak i podróżujący z ograniczonym budżetem — a tłum widoczny każdego popołudnia jest tego dowodem, a nie sygnałem ostrzegawczym samym w sobie. Ryzyko nie polega na tym, że sekret się nie sprawdził — polega na tym, że to normalna, ruchliwa, niedozorowana przestrzeń publiczna, i należy ją traktować tak, jak traktowałbyś każdą inną.

Jeśli wolisz zamienić ten kompromis na szafkę, bar przy basenie i kogoś, kto pilnuje bramy, to całkowicie uzasadniona decyzja i wcale nie gorsza.

Bilet dzienny do term i ogrodów Los Lagos

mieści się w środku przedziału cenowego i daje udogodnienia, których rzeka nigdy nie zaoferuje.

Nieco dalej,

bilet dzienny do Paradise Hot Springs

oraz

bilet wstępu do Baldi

oferują zagospodarowany układ wielu basenów, którego brzeg rzeki po prostu nie może zaoferować. Nic z tego nie sprawia, że El Chollín jest gorsze. To po prostu inna odpowiedź na inne pytanie — ile chcesz wydać w zamian za to, ile chcesz ze sobą nieść.

Praktyczną stronę odwiedzin rzeki — parkowanie, czas, dokładnie gdzie zaparkować i jak znaleźć wejście — opisałem osobno w przewodniku po Chollín, a po pełen przegląd płatnych opcji odeślę cię do przewodnika porównującego gorące źródła oraz które gorące źródła wybrać, zamiast powtarzać tu to samo.

Jeśli przewodnik po Tabacón albo przewodnik po Baldi skłoni cię jednak ku dniu w kurorcie, to też dobry wynik — ten tekst nie ma nikogo zniechęcać do płacenia, ma tylko przedstawić darmową opcję uczciwie, zamiast ją lekceważyć albo przeceniać.

Kto powinien to pominąć

Nie każdy powinien tam jechać. Jeśli podróżujesz z gotówką, której nie da się łatwo zastąpić, biżuterią, której stratę byś odczuł, albo telefonem bez żadnego planu awaryjnego, rachunek nie wychodzi na korzyść rzeki — kurort z szafką eliminuje dokładnie to ryzyko, które sprawia, że Chollín jest tanie. Rodziny z małymi dziećmi mogą też uznać brak jakiejkolwiek bariery między drogą, parkingiem a wodą za bardziej stresujący niż relaksujący. A jeśli jesteś w La Fortuna tylko dzień lub dwa i chcesz pełnego doświadczenia gorących źródeł — basenów, jedzenia, baru, wieczoru zbudowanego wokół tego wszystkiego — kurort po prostu da ci więcej tego, po co przyjechałeś.

Nadal uważam, że Chollín zasługuje na miejsce w tym budżetowym przewodniku po La Fortuna, i wolę uczciwie uprzedzić o ryzyku kradzieży, niż żebyś przekonał się o nim na własnej skórze, tak jak niemal przekonałem się o kilku innych błędach opisanych w błędach, których warto unikać. To, co ostatecznie “zapłaciłem” w El Chollín, nie było niczym — był to mały, świadomy koszt zejścia do rzeki z pustymi kieszeniami, i to jest wymiana, którą podjąłbym ponownie.

Pytania o darmową gorącą rzekę La Fortuna, Chollín

Gdzie dokładnie znajduje się darmowe gorące źródło Chollín?

To odcinek ciepłej rzeki pod mostem niedaleko Tabacón, przy drodze wyjazdowej z La Fortuna w stronę wulkanu Arenal. Nie ma tam żadnej wiarygodnej tablicy — rozpoznasz to miejsce po zaparkowanych autach i ludziach już siedzących w wodzie.

Czy El Chollín jest bezpieczne?

Sama woda jest w porządku i naprawdę ciepła. Prawdziwym ryzykiem jest kradzież: nie ma szafki, bramki ani obsługi, więc torby i telefony zostawione na brzegu rzeczywiście giną.

Co zabrać do El Chollín?

Strój kąpielowy, który masz już na sobie, ręcznik, buty do wody i nic więcej. Telefon, gotówkę i karty zostaw w hotelu, zamiast próbować ich pilnować z wody.

Czy El Chollín jest lepsze niż Tabacón albo Baldi?

Pytanie o to, co jest “lepsze”, jest źle postawione — to zupełnie inna rzecz, brzeg rzeki zamiast zagospodarowanego kurortu. Pełne porównanie tego, co oferuje każda z opcji, znajdziesz w przewodniku porównującym gorące źródła.

Czy El Chollín jest tłoczne, czy to ukryty sekret?

Ani jedno, ani drugie. Miejscowi i podróżujący z ograniczonym budżetem korzystają z niego codziennie, więc rzadko jest puste, ale jest na tyle znane, że przyjście z czymkolwiek wartościowym to zły pomysł, a nie przeoczenie.

Czy można odwiedzić El Chollín w nocy?

Odradzam. Po zmroku nie ma oświetlenia ani żadnego nadzoru, a kompromis bezpieczeństwa, który w ciągu dnia jest do zaakceptowania, po zmroku znacznie się pogarsza, bo nie widać, kto jest w pobliżu.